ಘಲ್ ಘಲ್ ಗೆಜ್ಜೆ ಸದ್ದು... ಗಾಢ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಚಿತ್ರಲೇಖ ತಟ್ಟನೆ ಎದ್ದಳು.ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಗಂಡ ಅವಿನಾಶ್ ಗೊರಕೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ. ಕಣ್ಣುಜ್ಜಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೊರಗೆ ಬಂದಳು. ಮಗಳ ಕೊನೆಯ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಿತ್ತು.ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಅಟ್ಟ ಕ್ಲೀನ್ ಮಾಡುವಾಗ ಸಿಕ್ಕ ತನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ಭರತನಾಟ್ಯದ ಗೆಜ್ಜೆ ಅಲ್ಲೇ ದೇವರ ಕೋಣೆಯ ಎದುರಿನಲ್ಲಿತ್ತು.   

 ಮಗಳ ನೂಪುರಾ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಕೂತಿದ್ಲು. ನಗು ತುಂಬಿ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ "ಅಮ್ಮಾ,ನಾನು ಕ್ಲಾಸಿಕಲ್ ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ಗೆ ಸೇರ್ಕೊಳ್ಳ? " ಅಂದಾಗ 'ಇದೇ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ತಾನೇ ನಾನೂ ಗೆಜ್ಜೆ ಕಟ್ಟಿ ....' ಚಿತ್ರಗೆ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು.

  ಬಜ್ಜಿ ಬೋಂಡಾ ಮಾಡಿ ತಂದಿಟ್ಟರೂ ನನ್ನ ಅಮ್ಮೂಗೆ ಇನ್ನು ಗೆಜ್ಜೆ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣು. 

"ಮತ್ತೆ ಅದ್ಯಾಕಮ್ಮ ಅಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಿದೀಯಾ? . ನೀನು ಸಣ್ಣೋಳಿರ್ತಾ ಭರತನಾಟ್ಯ ಡ್ಯಾನ್ಸರ್ ಅಂತೆ, ಹೌದ? ಅಪ್ಪಂಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಎಷ್ಟು ಒಳ್ಳೇದಾಯ್ತು ನೋಡು.ಇನ್ನು ನಾನೂ ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ಕಲೀತಿನಿ"ಅಂದಳು.

"ಹೌದೆ ಅಮ್ಮು, ಅದೆಲ್ಲ ಹಳೆಯ ನೆನಪಷ್ಟೇ..." 

"ಅರೆ,ನನಗೆ ಕಥೆ ಕೇಳಬೇಕು"

"ಆವಾಗ ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ,ಆಮೇಲೆ ನಿಂತು ಹೋಯ್ತು.ಹಾಗಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಅಟ್ಟದ ಮೇಲ್ ಹಾಕ್ದೆ "

"ಏ.. ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳಮ್ಮ... ಪ್ಲೀಸ್..ನಿನವಾಗ ಯಾವ ಸ್ಕೂಲ್ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದೆ? ಮತ್ತೆ ನಿನ್ ಟೀಚರ್ ಯಾರು? ಪ್ರೈಸ್ ತುಂಬಾ ಬಂದಿದ್ಯ?"

   ಉತ್ತಮ

ಮರೆಯಲಾರದ ಮಧುರ ಸ್ವರಗಳು 

  ಫ್ರೀ ಆಗಿ ಇದ್ದೀವಂತ ಇನ್ಸ್ಟಾಗ್ರಾಮ್  ನೋಡಿ ಸಮಯದ ಸದುಪಯೋಗ ಮಾಡ್ತಿದ್ದಿವೇನೋ ಅನ್ನೋ ತರ ಕಾಲ. ಒಂಥರಾ ಚಟನೇ ಅಂತಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ನೋಡ್ತೀರ್ತೀವಿ ಅಲ್ವೇ. ಹೀಗೆ ನೋಡ್ತಾ ನೋಡ್ತಾ ಅವತ್ತು ಸಡನ್ನಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿದಂಥ ಹಾಡು "ವಸಂತಿ ನಲಿವಾಗ...... ಹಸಿರುಟ್ಟು ಬರುವಾಗ......" .

ವಾಹ್ ಎಂತಾ ಸೊಗಸಾದ ಹಾಡಲ್ವೇ!!

ಕೇಳೋ ಕಿವಿಗೆ ಅದೆಷ್ಟು ತಂಪು.

ಪಿ. ಬಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸರು, ಪಿ. ಸುಶೀಲಾ ಹಾಡಿರೋ ಕಸ್ತೂರಿ ನಿವಾಸದ ಹಾಡನ್ನ ಮತ್ತೆ ಹೊಸತನ ಕೊಟ್ಟು ಕೇಳುದು ಎಷ್ಟು ಚೆಂದ ಅಲಾ... 

ಹಳೆಯ ನೆನಪೇ ಮತ್ತೆ ಕಣ್ಣಾ ಮುಂದೆ ಬಂದಂತಾಯ್ತು.

ಸಣ್ಣoದಿನಲ್ಲಿ  ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ, ಆಮೇಲೆ ಟಿವಿ ಚಿತ್ರಮಂಜರಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಇಂಪನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದು ಬಹಳ ಖುಷಿ ಅನಿಸಿತು.

ಪೂರ್ತಿ ಹಾಡನ್ನು ಹುಡುಕಿ  ನೂರಾರು ಬಾರಿ ಅದನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿ, ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಹತ್ತಾರು  ಬಾರಿ  ಹಾಡಿದೆ.

ಮತ್ತೊಂದು ಬಾರಿ ಹಿಂದಿಯ ಹಾಡೊಂದು ಬಹಳ ಇಷ್ಟವಾಯ್ತು ."ಯೇ ಕ್ಯಾ ಬಾತ್ ಹೈ ಆಜ್ ಕೀ ಚಾಂದಿನಿ ಮೇ...." ಲಿರಿಕ್ಸ್ ಬರ್ಕೊಂಡು ಹಾಡಿದ್ದೇ ಹಾಡಿದ್ದು ... 

ಕೊನೆಗೆ  ಹಳೆಯ ಹಾಡುಗಳನ್ನು , ಅವನ್ನೇ ಹೊಸಧಾಟಿ ಯಲ್ಲಿ ಕಲೀತಾ ನನ್ನೇ ಮರೆತು ಬಿಡ್ತಿದ್ದೆ.!

ಒಂದಿನ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಕೈಲಿ ರೆಡ್ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಆಗಿ ಸಿಕ್ಕಿ ಫಜೀತಿ ಪಾಡ್ಕೋಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಸದ್ಯ ' ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಾಡ್ತೀರಲ್ರಿ,  ಮೀಟಿಂಗು , ಫoಕ್ಷನ್ನು ಬಂದ್ರೆ ಹಾಡಿ ' ಅಂತ ಜೋಶ್ ತುಂಬಿದ್ರು. 

ಇಂಥಾ ಸ್ಥಾನ ,ಅನುಭವ ತಂದ ಹಳೆಯ ಹಾಡುಗಳಿಗೆ ನನ್ನದೊಂದು ನಮನ.

ಬನ್ನಿ ಕೇಳೋಣ, ಕೇಳಿ ಹಾಡೋಣ 

ಹಳೆಯ ನೆನಪಿನ  ಹಾಡುಗಳನ್ನ. 

                                       - ಕಾವ್ಯಮಯಿ 

.

ಓ ದೀಪವೇ ಕೇಳಿಲ್ಲಿ ..

ಓ ದೀಪವೇ ಕೇಳಿಲ್ಲಿ...  

ಯಾರೋ ಹಚ್ಚಿಟ್ಟು ಹೋದ ಮೇಲೆ 

ತೃಣವಿರುವವರೆಗೆ 

ತನ್ನ ಜೀವವನ್ನು ಸುಟ್ಟು 

ಪರರ ಬಾಳು ಬೆಳಗುವಂಥದ್ದು 

ಸುಲಭ ಮಾತಲ್ಲದ ಕೆಲಸ.

ಕಣ್ಣಿದ್ದವಗೆ ಕಣ್ಣಾಗುವಂತೆ

ಕಣ್ಣಿಲ್ಲದವನನೂ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ

ಜಗದ ಸತ್ಯಗಳನರಿತು

ದೊಡ್ಡುಸಿರನೆಳೆದು ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ

ಕಾಯ ಬಿಟ್ಟಂತೆಯೇ 

ನಿನ್ನ ಕಾಯಕ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.

ನೀನೆಷ್ಟೇ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಬೆಳಗಿದರೂ

ಕತ್ತಲಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರವೇ ಬೆಲೆಯು!

ಯಾರ್ಯಾರಿಗೋ ದಿಕ್ಕುತಪ್ಪದಂತೆ 

ಸರಿದಾರಿ ತೋರಿದ 

ನಿನ್ನ ಕಾಳ್ಕೆಳಗೆ ಕವಿದಿರುವುದ

ಕಾಣದಷ್ಟು ಕುರುಡಾದೆಯ?

ನಿನ್ನ ನೆನಪಿಡುವುವುದಕೆ ಯಾರಿಗೂ 

ಇಲ್ಲಿ ಸಮಯವಿಲ್ಲ 

ನೀನುರಿದು ಮೆರೆದದ್ದು ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು?

ಕಾರ್ಮೋಡ ಕವಿದಂಥ 

ಲೋಕದ ಜಂಜಡವ

ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮರೆಸಲಾದೀತೆ !? ನಿನ್ನಿಂದ? 

ಓ ದೀಪವೇ ಕೇಳಿಲ್ಲಿ,

ಜೋರಾದ ಗಾಳಿಗಳಿಗೆ ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ

ಆರಿಸುವ ಜಲಪ್ರಳಯಗಳಲಿ 

ಒಬ್ಬಂಟಿ ನಲುಗದೇ 

ಮೊದಲು ನೀ ಗೆದ್ದು ನಿಲ್ಲು 

ಬೆಳಕನ್ನು ನಿನ್ನಂಗಳದಿ

ಒಂದಿಷ್ಟಾದರೂ ಚೆಲ್ಲು!

                 -   ಕಾವ್ಯಮಯಿ 

                    ಒಂದು ಲಾಟರಿ ಕಥೆ

ರಂಗ ಕಳೆದವಾರ ಕೊಂಡಿದ್ದ ಲಾಟರಿ ಟಿಕೆಟ್ ನಂಬರ್ ಗೆ ಒಂದು ಕೋಟಿ ಬಹುಮಾನ ಬಂದಿದೆ. ಆದರೆ ಟಿಕೆಟ್ ಎಲ್ಲಿಟ್ಟಿರುವೆ ಎಂದು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಹೆಂಡತಿ ಪದ್ಮಳನ್ನ ಕರೆದು 

' ಲೇ ಇವಳೇ ಟಿಕೆಟ್ ಸಿಕ್ತೇನೆ?' ಎಂದ. ಅವಳು ' ಯಾವ ಟಿಕೆಟ್ ರೀ?' ಅಂದ್ಲು.

' ಅದೇ ಕಣೆ ಮೊನ್ನೆ ಕೇರಳ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ತಗೊಂಡಿದ್ವಲ್ಲೇ? '

' ನಂಗೇನ್ರಿ ಗೊತ್ತು, ಅಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲೋ ಟೇಬಲ್ ಮೇಲಿರ್ಬೇಕು, ಸರಿಯಾಗ್ ನೋಡಿ '

'  ಒಂದು ಕೋಟಿ ಬಂದಿದ್ಯೆ ಅದಿಕ್ಕೆ....'

' ಹಾಂ! ಒಂದ್ ಕೋಟಿನಾ? '

' ಹೌದೆ ಈಗ್ ತಾನೆ ನೋಡ್ದೆ '

' ನಂಬರು ಸರಿಯಾಗಿದೆ ತಾನೇ?' 

' ಲೇ ಏನೇ ಅಂತಿಯಾ? ಸುಮ್ನೆ ಹುಡುಕೆ ' 

      ಏನೋ ನೆನಪಾದಂತೆ ಬೈಕ್ ಏರಿ ಹೊರಟ. ತನ್ನ ಕಂಪೆನಿಯ ಸೆಕ್ಯೂರಿಟಿಗೆ ಅರ್ಜೆಂಟಾಗಿ ಬರಬೇಕೆಂದು ತಾಕೀತು ಮಾಡಿದ. ಅಲ್ಲಿ ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ ಹುಡುಕಿದ್ರು ಟಿಕೆಟ್ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ನೆಲ ನೋಡ್ತಾ ಮತ್ತೆಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿರ್ಬಹುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಲಾಗಿ ಅವೊತ್ತು ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಫಂಕ್ಷನ್ ಗೆ ಹಾಕಿದ್ದ ಡ್ರೆಸ್ಸಿನಲ್ಲೇನಾದ್ರೂ ಉಳಿದಿದ್ಯ ಎಂದು ಬೆಳಗಷ್ಟೇ ಡ್ರೈ ವಾಷಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆರಾಶಿಯೆಲ್ಲ ಅಡಿಮೇಲು ಮಾಡಿ ಏನೂ ಸಿಗದೆ ಸಪ್ಪೆಮೋರೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬಂದ. 

' ಇನ್ನೆಲ್ಲಿಟ್ಟಿರ್ಬಹುದಪ್ಪ? '

' ಬಂದ್ರೆ ಒಂದು ಕೋಟಿ '

' ಛೆ ಹಾಳಾದ್ದು, ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ ಮನೆಬಾಗಿಲಿಗೆ ಹುಡುಕ್ಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವಾಗ ಟಿಕೆಟ್ಟು ಕಾಣ್ತಾ ಇಲ್ವೆ...

 ' ನಿಮ್ ಬ್ಯಾಗು, ಸ್ಕೂಟರ್ರು, ಕಪಾಟು ಹುಡುಕಿದ್ರೆನ್ರಿ?'

'ಕಪಾಟು ಗೀಪಾಟು ಮೇಜು ಕುರ್ಚಿ ಕಡೆಲೂ ಇಲ್ಲ ' ಕೋಪದಿಂದ ಅವನೆಂದ '

'ನಂಗ್ಯಾಕೋ ತಲೆ ತಿರುಗ್ತಾ ಇದೆ ... ಒಂದು ಕೋಟಿ.. ಅಯ್ಯೋ...' 

' ರೀ ಬಿಪಿ ರೈಸ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಿರಲ್ರೀ.. ಇರಿ ಮಾತ್ರೆ ತರ್ತೀನಿ. ತಿಂದು ಮಲ್ಕೊಳ್ಳಿ ' ಪದ್ಮ ಅಂದ್ಲು 

ಹಾಗೆ ಮಾಡಿ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರಿದ ರಂಗ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕಣ್ ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ' ಸಿಗ್ತೇನೆ?' ಅಂದ.

' ಏನ್ರೀ ಅದು ' 

' ಅದೇ ಕಣೆ ಲಾಟ್ರಿ ಟಿಕೆಟ್ಟು....... ' 

' ಯಾವ ಲಾಟ್ರಿ ರೀ? '

' ನಿನ್ನೆಯಿಂದ ಹುಡುಕ್ತಾ ಇದ್ವಲ್ಲೇ, ಒಂದ್ ಕೋಟಿ ಲಾಟ್ರಿ? ಅಂತ ಮುಖ ಸಣ್ಣ ಮಾಡಿ ಹೇಳಿದ

' ಎದ್ದೇಳ್ರಿ, ಟೀಕೆಟಂತೆ ಟಿಕೆಟ್ಟು, ಎಲ್ಲೋ ದುಡ್ಡಿನ ಮಳೆ ಬೀಳೋ ಕನಸು ಕಂಡಿರ್ಬೇಕು' ಅಂತ ಗೊಣಗುತ್ತಾ ನಡೆದಳು. 

ರಂಗನ್ಗೆ ಫುಲ್ಲು ಕನ್ಫ್ಯೂಷನ್ನು.

ಅಡುಗೆ ಮನೇಲಿದ್ದ ಪದ್ಮ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದ ನಗು. ಕೈಲಿದ್ದ ಡಬ್ಬಿ ಒಳಗೆ ಲಾಟರಿ ಟಿಕೆಟ್ಟು ನಗುತ್ತಿತ್ತು, ಹೊರಗಡೆ ಖಾರದಪುಡಿ ಅಂತ ಬರೆದಿತ್ತು!!!

ರಂಗ ಮಾತ್ರ ಖಾಲಿ ಆಗಿರೋ ಟ್ಯೂಬಿಂದ ಇವತ್ತು ಹಲ್ಲುಜ್ಜೋಕೆ ಸಿಕ್ರೆ ಸಾಕಪ್ಪಾ ಅಂತ ತನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನ ಮುಂದು ವರೆಸಿದ್ದ.

 _______________________________________

                                             - ಕಾವ್ಯಾಮಯಿ 

ರಾಧೆಯ ಮನದಾಳ

                     ರಾಧೆಯ ಮನದಾಳ 

ಹೇ ಕೃಷ್ಣಾ,

   ನಿನ್ನ ಕೊಳಲ ಇಂಪಾದ ದನಿಗೆ 

  ನೋಡು ಜಗವೆಲ್ಲ ಕಿವಿಯಾಗಿದೆ 

  ಮನದೊಳಗೆ ಇಳಿಯುತ್ತಾ 

 ಆಹ್ಲಾದಗೊಳ್ಳುತ್ತ ತಂಪಾಯಿತು 

ಹೇ ಕೃಷ್ಣಾ,

   ಮಗುವನ್ನು ಲಾಲಿಸುವ ತಾಯಾಗಿ 

  ಮಮತೆ ತುಂಬಿದೊಸರಂತೆ 

  ನೊಂದ ಜೀವ ಸಂಕುಲಕೆ 

  ಹಿತವೆನಿಸಿ ನಿದ್ದೆಗಿಳಿಸಿದೆ.

ಹೇ ಕೃಷ್ಣಾ,

   ನೀ ಹೀಗೆ ನುಡಿಸುವಾಗ 

   ಎಲ್ಲರಂತೆಲ್ಲವನು ಮರೆತು

   ಕಳೆದು ಹೋಗಬಾರದೇಕೆ?

  ಎಂದೆಣಿಸದಿರದೆ ಈ ರಾಧೆಗೆ....

                                   - ಕಾವ್ಯಮಯಿ 

ಹಕ್ಕಿಯ ಬದುಕು

.

ಹಕ್ಕಿಯ ಬದುಕು

ಬಲಿತು ಬರಲು ಆಗತಾನೆ

ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ರೆಕ್ಕೆಗಳು

ಬೆಟ್ಟವೇರಲು ,ಕಣಿವೆ ದಾಟಲು

ಮೋಡದೊಳಗೆ ಸುಳಿಯುವಾಸೆಯು

ಹೊಸದು ಬದುಕಿಗೆ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದವು

ಸಾವಿರೊಂದು ಕನಸುಗಳು!

ಅವನು ಬಂದು ಹೀಗೆ ಅಂದ...

ಬಯಲು ಸಾಲದು, ಗಗನ ಕಿರಿದು;

ಬೇಕು ನಿನಗೆ  ಬೃಹದು ಜಗವು!

ಬಂದು ನಿಲ್ಲು ಎನ್ನ ಹಿಡಿಯೊಳು

ಕಣ್ಣ ಮುಚ್ಚೆ ಕಾಣ ಸಿಗುವುದು.

ಕಿವಿಗೆ ಕೇಳದು ಒಳಿತು ಮಾತು

ಸ್ಪರ್ಶ ಮಾತ್ರದಿ ಮರೆತೆನೆಲ್ಲವ 

ಕುರುಡು ಪ್ರೀತಿ ಸೊಬಗ ಮಾಯೆ!

ರೆಪ್ಪೆ ತೆರೆಯೆ ಬಂಧಿ ನಾನು

ಮಹಲ್ಗಳ್ಮೇಲ್ಗಣ ಕಂಬಿಯೊಳ್

ಎನಿತು ಕರೆದರು ಆರು ಬರರು

ಗೋಡೆಗಟ್ಟಿದೆ ಸುತ್ತಲೂ 

ನಿಜವನರಿಯಲು ಕ್ಷಣವನಿತ್ತೆ....

ತುತ್ತು ಅನ್ನಕೆ ಕೈಯನೀಯುವ

-ವರೆಗೆ  ಬಂದಿತೆನ್ನೆಯ ಪಾಡು 

ಹರೆಯ ಸುರಿದ ಹಗಲುಗನಸ

(ಈಗ)ನೆನೆದು ಗದ್ಗದಗೊಂಡೆನು 

ರೆಕ್ಕೆ ಎರಡನು ಮುರಿದು ಹಾಕಿ

ಬಿಕ್ಕಿ ಅಳುತಲೆ ಕುಂತೆನು 

ಸುತ್ತ ಕತ್ತಲೆ ಕವಿಯುತಿರಲು 

ಕರಗಿ ಹೋದೆನು ಅಲ್ಲಿಯೇ.....

                             - ಕಾವ್ಯಮಯಿ 

ಅಮ್ಮಾ...

    

ಅಮ್ಮಾ ನಾನು ನಿನ್ನೊಳಗೆ
 ಬೆಚ್ಚಗೆ ಮಲಗಿದ್ದೆ;
 ನಿನ್ನ ಹೃದಯದ ಬಡಿತವೇ
 ನನಗೆ  ಸಂಗೀತವಾಗಿದ್ದು
ಅದ ಕೇಳುತ್ತಾ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ
ನಿನ್ನ ರಕ್ಷೆಯಲಿ ನಾನು
ಎಂದೂ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದೆ .

ಅಲ್ಲಿ ಭಯವಿರಲಿಲ್ಲ,
ನೀನು ನನ್ನ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದೆ
 ನನಗದಷ್ಟೇ ತಿಳಿದಿತ್ತು.
ನನಗೆ ಹಸಿವಾದಾಗೆಲ್ಲ
 ನೀನು ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬ
 ಉಣ್ಣಲು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೆ
ನಾನು ಹಾಯಾಗಿದ್ದೆ.

 ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ನವಿರಾದ
 ಕನಸುಗಳ ಹೆಣೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ
ಅಮ್ಮ ನೀನು ಹೇಗಿರುವೆಯೆಂದು
ನಾನೂ,  ನಾನು ಹೇಗಿರುವೆಯೆಂದು
ನೀನೂ ಅರಿಯಲಾರೆವು !
ಆದರೂ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ
ಮಧುರ ಬಾಂಧವ್ಯ
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿದ್ದು
ನಾನು ಖುಷಿಪಡುತ್ತಿದ್ದೆ !

ಆದರಿಂದೇನಾಯಿತಮ್ಮ !!?
ಅಮ್ಮಾ.....  ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳುತಿದೆಯೇ?
ಏಕೆ ಭಯಗೊಂಡಿರುವೆ
ನಿನ್ನೆದೆ ಬಡಿತವು ಬಲು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ
ಏಕೆ ಈ  ತಳಮಳ
ಅಳುತಿರುವೆಯೇನು?
ದೇವೆರನೇಕೆ ನೆನೆಯುತಿರುವೆ?

ಅದೇನು ಸ್ಫೋಟ? ಹಾ !!?
ಅಯ್ಯೋ....  ರಕ್ತ.....
ರಕ್ತ ಜಿನುಗುತ್ತಿದೆ....
ಮಾತಾಡು.....
ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ ನಿನಗೆ...?
 ಹೇಳಲಾರೆಯೇನು?


ನನಗೆ ಸಂಕಟವಾಗುತಿದೆ
ನನ್ನ ಕೂಗು ಕೇಳುತಿಲ್ಲವೇ
ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ಮಮತೆ ಮರೆತಿಯೇನು?
ನನ..ಗೆ ಉ..ಸಿರು.. ಕಟ್ಟು..ತಿದೆ..
ಅ..ಮ್ಮಾ... ಕಾ..ಪಾಡು..
...........
ಅಮ್ಮಾ.........
           
              - ಕಾವ್ಯಮಯಿ